Το όραμά μας

Μια πολιτισμένη κοινωνία, σκέφτεται, σχεδιάζει και παίρνει μέτρα για τους αυριανούς πολίτες της όχι μόνο αφού νοσήσουν αλλά από την αυγή της ψυχικής τους ζωής, δηλαδή το αργότερο κατά την περίοδο της κυοφορίας από τη μητέρα τους.

Από την στιγμή της σύλληψης και μέχρι το ύστατο τέλος μας, οι πολύ στενές σχέσεις φροντίδας που υφαίνουμε είναι τα δομικά υλικά και οι διαμεσολαβητές της αρμονικής σωματικής, ψυχικής και κοινωνικής μας ανάπτυξης

Η καθοριστική σημασία των πρώιμων υποκειμενικών εμπειριών του ανθρώπου δεν αφορά μόνο στην κλινική πράξη με μικρά παιδιά. Αφορά πρωτίστως στη μετάδοση της γνώσης στο ευρύ κοινό και στην  ευαισθητοποίηση  των επαγγελματιών υγείας αλλά και όλων όσων συμβάλλουν στην χάραξη και εφαρμογή κοινωνικών πρακτικών και πολιτικών σχετικά με την προαγωγή της Υγείας στα πρώτα χρόνια της ζωής.

Οι στόχοι μας

Να ισχυροποιήσουμε την προαγωγή της ψυχικής υγείας των εγκύων, βρεφών και νηπίων.
Να ενισχύσουμε την πρόληψη των πρώιμων δυσκολιών στην ανάπτυξη του δυναμικού του βρέφους αλλά και των γονέων του.

Ειδικότερα, επιδιώκουμε:

Να συμβάλουμε στην ανάπτυξη ενός περιβάλλοντος ψυχικής φροντίδας και συνοδείας, μέσα στο οποίο διανύουν οι γυναίκες ή/και τα ζευγάρια ,την εγκυμοσύνη και την μεταγεννητική περίοδο.
Να παρέχουμε υπηρεσίες πρώιμης παρέμβασης για τον πληθυσμό αυτό ώστε τα βρέφη να αναπτύξουν στο μέγιστο το δυναμικό τους.

Γιατί η Κοιτίδα σας αφορά;

Οι πρώιμες συγκινησιακές και συναισθηματικές εμπειρίες ξεκινούν ήδη από τις προγεννητικές και περιγεννητικές σχέσεις με την μητέρα και το περιβάλλον. Αυτές οι εμπειρίες εγγράφονται και συμβάλλουν στη δόμηση του σώματος, του εγκεφάλου και του ψυχισμού του εμβρύου και μετέπειτα νεογνού.

Θα κατευθύνουν και θα προσδιορίσουν:

  • την οργάνωση της σωματικής υγείας, της συναισθηματικής και νοητικής  ζωής
  • τις μελλοντικές ικανότητες του νέου οργανισμού να διαχειρίζεται στρεσογόνες καταστάσεις
  • τη δημιουργικότητα, μέχρι την ενηλικίωση.

 

Διεθνείς μελέτες καταδεικνύουν ότι βρέφη και νήπια με ψυχικές και αναπτυξιακές διαταραχές που εισάγονται σε προγράμματα πρώιμης παρέμβασης, έχουν πολύ περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξουν ανθεκτικότητα (resiliency) και να παρουσιάσουν μια υγιή ανάπτυξη συγκριτικά με βρέφη και νήπια των οποίων οι ψυχικές και αναπτυξιακές διαταραχές δεν ανιχνεύονται έγκαιρα και παγιώνονται.